ملیت :  ایرانی   -  قرن : 11 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(و ف 1070 / 1064 ق)، شاعر و واقعه‏نویس. میرصابر از سادات اصفهان بود كه در روزگار سلطنت جهانگیر پادشاه گوركانى (1037 -1014 ق) به هندوستان رفت، گرچه در تذكره‏ى «روز روشن» ورود او به هندوستان در عهد شاه جهان (1069 -137 ق) ذكر شده است. در آنجا مدتى به امر وقایع‏نگارى منطقه‏ى گجرات و دكن اشتغال داشت و در برهان‏پور درگذشت. یكى از آثار خیرى كه از او سر زده، فرستادن استخوانهاى عرفى پس از سى سال قمرى، در 1027 ق، از لاهور به نجف اشرف است. بیشتر اشعارى كه از وى به جاى مانده، در قالب رباعى است. صاحب «الذریعه»، صابر اصفهانى را با صابر زواره‏اى یكى مى داند.